منو

15
دوشنبه, آگوست

فرجام برجام تاریخ 04-12-99

یادداشت مدیر مسئول

اکبر نعمت الهی

سفر رافائل گروسی مدیرکل آژانس بین المللی انرژی هسته ای به تهران اتفاقی مبارک است زیرا گروسی می تواند گره «من اول یا تو اول» را از سر راه برجام باز کند.

واقعیت آن است که برنامه هسته ای ایران تاکنون تنها دلالان تحریم را خرسند کرده است و ایران ناگزیر باید به نحوی محترمانه در برنامه هسته ای خودش تجديد نظر كند . تاکنون ما بی آنکه راه حل خاصی برای موقعیت پیچیده کنونی ارائه کنیم تنها منتظر حرکت اول از طرف مقابل بوده ایم. گروههای محافظه کار فرجام برجام را گروگان دو نتیجه کرده اند:

ـ بگویند که برجام از آغاز اشتباه بوده و به این وسیله روحانی و دولت او را در منظر عام عامل همه نابسامانی های موجود نشان دهند.

ـ دیگر اینکه در ادامه منفعت طلبی های خود برنامه هسته ای را گروگان بگیرند و از آن در برنامه های تبلیغاتی بهره ببرند.

چیزی که شوربختانه در روز بیست و دوم بهمن ماه در سالگرد پیروزی انقلاب در اصفهان و برخی نقاط روی داد و در آن به ساحت رئیس جمهوری منتخب مردم اهانت شد و رفتارهای شنیع دیگر نشان از بی حرمتی به ساحت جمهوری اسلامی داشت و اهانت کنندگان بی هراس از برخوردهای قضایی شخص اول اجرایی کشور را با الفاظ نامناسب بی حرمت کردند. کاری به درستی و غلط بودن نظر این افراد نداریم، بحث اهانت به ساحت جمهوریت نظام در سالگرد پیروزی انقلاب بود و به اصطلاح شکایت از رئیس جمهوری در کمیسیون اصل 90 مجلس نشان می دهد که این حرکت از کجا شروع شده و به کجا قرار است برسد!

استفاده از اتم برای تامین انرژی برنامه ای ناکارآمد برای کشوری است که بر دریایی از نفت و گاز نشسته است و برنامه هسته ای تاکنون مانع فرآوری درست منابع اش شده است. میلیاردها دلار سرمایه گذاری در صنعت هسته ای تاکنون تنها روسها را راضی کرده است که با اتکا به دلارهای ایران توانسته اند سامانی به فناوری هسته ای خود بدهند و از سوی دیگر با استفاده از تحریمهای ایران لوله گاز طبیعی خود را جایگزین خط لوله گاز ایران به اروپا کنند.

در بازی برد ـ برد باید دنبال بهترین گزینه ها بود. همانگونه که می دانیم زباله های هسته ای معضلی است که می تواند کل منطقه نیروگاهی ما را به چرنوبیلی دیگر تبدیل کند و هنوز برنامه ای برای دفع زباله های هسته ای از سوی ایران اعلام نشده است.

اینک فرصت خروج آبرومند و عزتمندانه از برنامه هسته ای برای جمهوری اسلامی فراهم آمده است. سرمایه هایی که باید در صنعت نفت و گاز وارد شوند تاکنون صرف اموری شده اند که ورودی ای برای ایران نداشته اند.

از طریق گشودن درهای همکاری می توان به امتیازات بیشتری دست یافت. کنفرانس امنیتی مونیخ و نیز کنفرانس گروه هفت در انگلیس (که به صورت مجازی و به ریاست لندن برگزار می شود) می تواند راه همکاریهای ماندگارتری را برای ایران فراهم کند.

روسیه با ورق ایران تاکنون توانسته است گاز خود را به اروپا به عنوان یک سلاح به کار گیرد. اینک ایران می تواند با بازگشت به بازار افزون بر توسعه فناوری نفت و گاز به استفاده درست از منابع خود بپردازد و دست دلالان را از تامین منابع خود کوتاه کند.

عصر عقلانیت از جایی باید کلید بخورد. ایران در پایان چهاردهمین قرن هجرت باید منادی صلح و دوستی اسلام در جهان باشد. جهان امروز بیش از چهارده قرن پیش نیازمند نمایش اسلام به عنوان نجاتبخش بشریت است.